Tags

, , ,



Vandaag heb ik een documentaire gezien waarin wetenschappers op zoek zijn naar buitenaards leven. Zij zoeken zich suf en alle bekend staande planeten worden besnuffeld, tot zelfs aan de grenzen van ons melkwegstelsel. Een enkeling waagt zich al filosoferend buiten ons melkwegstelsel, maar ondanks de gedane moeite blijft elke bewering hypothetisch.

Ik laat mij bijvoorbeeld wijsmaken dat, als de in 1977 gelanceerde Voyager-1 ooit buitenaards leven ontdekt en de signalen daarvan terugzend naar de aarde dat het dan maar liefst 800 miljoen jaar duurt eer ons deze berichtgeving bereikt. Op 15-juni-2012 wordt bekend dat de Voyaer-1ons zonnestelsel gaat verlaten om de interstellaire ruimte binnen te vliegen. Voor het mogelijk te vinden buitenaardse leven is er weliswaar een gouden plaat aan boord, samengesteld onder leiding van de helaas veel te vroeg overleden Carl Sagan, met fragmenten van muziek van Bach, een beeltenis van een man en een vrouw en de geografische positie van de planeet aarde. Maar dan toch vraag ik mij af of welke levensvorm dan ook, op die afstand, onze berichtgeving ooit kan ontcijferen. Weten zij wie of wat Bach is? Weten zij wat mannetjes en vrouwtjes zijn? De positie van de aarde ja, die zullen zij mogelijk herkennen.

Maar ik zie dit toch anders. Ik ben, vergeleken met Carl Sagan, een simpele ziel in dit ondermaanse maar ik denk er wel het mijne van. Dus laten wij eens gek doen: The sky is not the limit maar we gaan een stuk verder!
Veronderstel nu eens dat er daadwerkelijk leven bestaat, weliswaar een andere levensvorm dan het onze; marsmannetjes voor mijn part. Dus zoeken wij naar leven met de kennis en de wetenschap zoals wij dat hier op aarde kennen en daarbuiten in de ruimte vermoeden te kennen. Is dat niet een beetje een arrogante gedachtegang van de mens?
Ooit schreef ik eens dat als God op zijn computer het spel Simcity speelt, en zijn moeder roept dat hij moet komen eten dan drukt hij op de delete knop, en het spel valt stil; de computer gaat uit en de aarde heeft nooit bestaan. Maar die kant wil ik nu niet op, nee, nu wil ik eens vanuit een andere invalshoek deze zaak bekijken.

Veronderstel nu dat je in je woonkamer zit en de zon schijnt fel naar binnen. Je trekt de lamellen dicht en heb geen enkele wetenschap van hetgeen zich achter de lamellen voltrekt. Als onze dimensie en een mogelijke buitenaardse dimensie nu eens vlak naast elkaar zouden leven? Slechts gescheiden door lamellen? Zou dat mogelijk zijn? Is het dan een simpele kwestie van een gammele lamel opzoeken, als een soort draaideur, die jou doorlaat naar gene zijde?
Ja, hoor ik jullie roepen, aan de rechterkant hangt toch een touwtje waarmee je de lamellen kunt openen? Natuurlijk, maar wie weet dat? Jij en ik ja. Maar weet een buitenaardse levensvorm dat ook? Dus kan een buitenaards wezen dan ook die gouden plaat in de Voyager-1 ontcijferen? Ik betwijfel dat.

Neem nu een huisvlieg, niet al te letterlijk natuurlijk maar neem een huisvlieg. Die vlieg cirkelt rond in je kamer en wil naar buiten maar alle ramen zijn gesloten. Dus hij blijft brommen. Dan ineens begint de fluitketel te gillen omdat het theewater kookt. Zou die vlieg dan anders reageren? Nee! Hij herkent het geluid niet als iets dat in zijn dimensie thuishoort; en misschien hoort hij het niet eens. En wij mensen zoeken maar in de ruimte naar geluiden of signalen, die daar volgens ons zouden ‘moeten’ voorkomen? Wie weet gillen die buitenaardse wezens zich wel suf naar ons zonder dat wij dat herkennen, zoals de vlieg en de fluitketel; maar op welke manier gillen zij dan?

Ik ben er van overtuigd dat als wij mensen binnen de filosofie van de voornoemde lamellen die de dimensies van ons scheiden een uitgang weten te vinden dat wij vervolgens niet meer terug kunnen keren; en zeker geen contact kunnen onderhouden met deze wereld. Maar aan de andere kant: welk voordeel zou het ons kunnen bieden? Wie weet wil je wel graag terug naar hier maar is de kans je daartoe ontnomen.
Buitenaards leven ontdekken lijkt heel erg ingewikkeld maar kan misschien zo simpel zijn.
Wil je het eigenlijk wel vinden?

©Prlwytskovsky.

Advertenties